Daily Brain Damage

Vanmiddag, middenin een clash zei iemand tegen mij dat achter iemands rug zitten roddelen niets te maken heeft met lafheid. Ook al vind ik die persoon helemaal niet meer belangrijk, aangezien die hypocriet is, ik denk de laatste tijd wel veel na over hypocrisie. Misschien is dat een mogelijke gedachtspiste? Ik denk het niet…

Volgens de Van Dale: de betekenis van “laf” en “lafaard”

laf² (bn.)

1 zich door angst voor gevaar latende leiden => kleinhartig, kleinmoedig, labbekakkerig, lafhartig; <=> dapper, moedig

2 flauw, zouteloos

3 flauw, kinderachtig

laf·aard (de ~ (m.), ~s)
1 iem. die door zijn angst wegvlucht uit gevaarlijke situaties => bloodaard, jakhals, lafbek; <=> held

Nu, waarom zijn mensen oneerlijk en gaan ze tegen persoon B gaan zeggen dat ze persoon A niet lusten, terwijl ze tegen persoon A doen alsof alles dik in orde is? Omdat ze de confrontatie niet willen. Omdat ze het niet aankunnen geen “vrienden” te hebben, omdat ze bang zijn dat er ruzie van komt. Dat heb ik niet. Ik wil mensen ook niet onnodig kwetsen, maar ik maak wel duidelijk dat ik ze niet zo apprecieer. Is toch makkelijker voor die mensen ook? Dan weten ze tenminste wat ze hebben aan mij.

Ik moet het blijkbaar normaal vinden dat mensen achter mijn rug lopen zeggen dat ik nog niets meegemaakt heb, terwijl die best zou moeten weten dat er iets is dat ik niet gezegd krijg (dat heb ik haar verteld!). Terwijl ik weet dat zij dat niet heeft moeten meemaken, en ik ben blij voor haar en iedereen die zoiets niet heeft meegemaakt, want het achtervolgt je je hele leven en elke keer opnieuw doet het zelfs lichamelijk pijn. Het is normaal dat als ik hoor dat ze achter mijn rug heeft zitten zeggen dat er “iets scheelt in mijn hoofd, zeker door die bal die op haar hoofd is gekomen” en dat dat dan nog helemaal niet als grapje bedoeld was, daar niet te zwaar aan til. Het is normaal dat ik haar toelaat mij telkens opnieuw te vernederen en telkens opnieuw mij gek laat verklaren omdat ik niet akkoord ga met iets. Het is normaal dat ik haar moodswings en overdreven uitbarstingen tolereer, normaal dat ik moet boeten omdat zij iets stoms gedaan heeft, normaal dat ik dat eindeloze gezaag over oninteressante onderwerpen onderga, normaal dat zij alles goed doet en ik alles verkeerd, normaal dat ik haar als godin moet beschouwen eer ze tevreden is. Wanneer gaat ze inzien dat de wereld rond de zon en niet rond haar eigen draait?

PS: de meeste friends- only posts waren stukken verhaal, en gingen dus niet over bepaalde mensen ofzo. Kwestie geen mensen ongerust te maken, normaal moet iedereen nu weten of ik hem/haar leuk vind of niet.

Nav een post op http://nebhet.blog.com ; een dagboekfragment

(…) Dieren zijn zo leuk, veel oprechter dan mensen Daarbij moet ge u geen zorgen maken over hypocriet gedoe, daarbij is alles gewoon zoals het is.. En ze hebben tenminsten niet zo’n belachelijk groot ego als “de mens”.
Komaan, de mens het intelligentste wezen!? Laat mij niet lachen We kunnen gewoon praten en hebben een duim, hadden we die 2 niet gehad waren we nog primaten.. en die hebben ook een duim! Mensen, da’s een foutje, per ongeluk zijn onze stembanden misvormd geraakt en kunnen we klanken uitbrengen op zo’n manier dat het praten is zoals mensen praten, met veel mogelijkheden tot verschillende woorden en dus meer mogelijkheden om dingen “door te geven”.
En echt, moest dat geen foutje zijn, denk ik niet dat de wereld nu om zeep aan het gaan zou zijn door ons onrespectvol gedrag.
Daarbij is er bewezen dat dolfijnen slimmer zijn dan ons Da’s nog zoiets.. mensen die zeggen dat we slimmer zijn omdat onze hersenen ‘t grootst zijn. Serieus, alsof er geen enkel dier is dat verhoudingsgewijs grote hersenen heeft dan ons - wat met de dolfijn? Plus, een koe is nogal dwaas, en ratjes slim, en wie van de twee heeft daarvan het grootste hoofd?

Plus, het grootste deel van de mensheid kan niet eens met zn blote handen voor zijn eten zorgen, en zéker dat zgn “slimme” deel ervan niet. Echt, ik zie de gemiddelde Parijzenaar zijn eigen varken nog niet slachten hoor Zelfs niet mét werktuigen, laat staan met zn eigen blote handen.
We zijn een beetje erg zielig.. (…)

Nog iets waarin we zgz superieur zijn; paranormale bullshit-dingen, mensen die doden zien ronddwalen. Nu, hebben die ooit al eens een dode koe zien lopen? Neen, ook al worden er lijk massa’s geslacht op een dag. Vanwaar zou een koe geen spook kunnen worden? Een dier heeft toch ook een ziel, iets “eigens”, een karakter, een eigen manier van denken? Als ik zoiets zeg tegen iemand, krijg ik meestal een antwoord zoals “maar een mens is toch iets méér”. Nja.. en … wat is dat “meer” he… Blijkt dat meestal onbeschrijfelijk. Tje ik zal er maar van uitgaan dat dat “bewustzijn” betreft.
Ok, maar dan is een mongooltje niet “mens”? Heeft die dan niet die “ziel” en al de rest?
Alsof een mens meer is dan een dier. Mensen zijn gewoon dieren die kunnen praten, met een supergoot ego, imperialisatiedrang en het vermogen tot melodramatisme (…)

En vooràl dat ego.. *zucht* Te bedenken dat ik ooit nog dacht psychologie te gaan studeren

Wat is er zo erg aan alles nemen zoals het komt zonder te piekeren? Iedereen doet dat, maar ken uw grenzen toch.. Ook ik ben depressief geweest, maar waarom zo blijven steken in vanalles, waarom u laten doen? Waarom niet gewoon opstaan en denken “Vandaag is een nieuwe dag, ik weet niet wat er komt, dus hoef ik ook niet te vrezen. Vandaag wordt zeker een toffe dag”. (met dank aan Koentje )

Soms vraag ik mij écht heel zwaar af of het openbaar vervoer nu bedoeld is om vreemde mensen aan te trekken of om mensen te vervoeren… Daarnet op de metro zaten er nu drie Vlaamse meisjes naast mij op de metro, maar echt de-gou-tant! Van hen zou je echt nooit een argument kunnen geven om ze niet sletten te vinden. Ten eerste kleedt ge u niet halfbloot als ge ’s nachts de metro neemt, ten tweede houdt ge de zichtbaarheid van uw BH in de gaten, en ten derde zit ge niet te verkondigen hoe sexy en tof ge uzelf vindt, ten vierde hebt ge geen enkele reden om trots te zijn op ongeloofelijke zatte daden (en als ge de vorige drie punten in overweging neemt, weet ge wat voor daden..). Ze stapten af (natuurlijk heel theatraal) aan centraal, waarna spontaan 2 emo’s hen vervingen. En rasechte zeg ik u, een geluk dat ik ze niet langer dan één halte moest aanhoren. Daarna stap ik af, naar de roltrap, en onderweg werd ik gefrustreerd door iemand met dezelfde schoenen als mij (maar daar gaat het nu niet om). Sta ik op de roltrap, snapt die kerel voor mij duidelijk niet hoe een roltrap werkt: ie stijgt 4 treden omhoog, en begint dan achterwaarts te stappen, waarbij mijn teen en mijn persoonlijke ruimte serieus aangerand werden.

Besluit: een goede reden om de metro niet te nemen ’s nachts is niet het gevaar, maar de ongeloofelijk irritante mensen die erop zitten. Waarschijnlijk vallen die overdag minder op tussen ‘t volk, alhoewel ik ook vreemde metroverhalen heb die ’s middags gebeurd zijn…

Besluit van de hele dag: ik ga slecht slapen, veel te veel walgelijke dingen gezien en gehoord, bah

… Tussen de deur en het toilet.

Deze middag stond ik even in de keuken (een mens moet toch eten), toen mijn overbuur even binnenkwam. Terloops vroeg ze even of er iemand tegen de deur geplast had… Ik dacht “Verdorie, die kuthond van Swaf toch niet weer”. Die had in het eerste semester al eens zijn behoefte gedaan in onze gang. Tot ik zag dat een hond (en zeker zijn hond) eigenlijk zo hoog niet kan plassen, en merkte dat een hondenplasje héél anders hoort te geuren dan een mensenplas. Toppunt: de plas bevindt zich langs de binnenkant, vergis u niet.

Ik wil niet eens weten WIE er tegen de deur heeft geplast, maar ik denk dat het duidelijk is dat het walgelijk is. Het verschil tussen de deur en het toilet is toch wel basiskennis in het leven, en ik denk niet dat iemand hier zó primitief is dat hij niet weet hoe een toilet eruit ziet. Bahbahbah, ik ben de mensen hier zo beu! Altijd maar klagen over dat het hier vuil ligt, maar zelf geen poot uitsteken, klagen over mensen die lawaai maken maar dan wel twee kotfeestjes geven tijdens de examens, om de maand toch minstens drie keer je maaginhoud eruit kotsen, ten laatste tegen 5u ’s middags zat zijn, het gaat er duidelijk allemaal over. Iedereen laat zich eens gaan, maar hier weten ze duidelijk niet de grens tussen u laten gaan en er óver gaan.

Dus hangt er nu een briefje aan de deur “De deur is geen toilet, niet voor honden/mensen/eender wat, danku!”. In feite heb ik er zin in er een foto van een toilet en een foto van een deur erop te hangen en eronder te schrijven “zoek de 7 verschillen”.

Echt, deze mensen verdienen echt gewoon niets van respect, nadanoppeszeroniets.

Ze zijn hier al geweest, en ze zijn terug: de muizen. Deze ochtend zag Roxanne dat er een muis naast mijn verwarming zat. Niet toevallig nét de plek waar het gat naar mijn buur zijn kot zit… Dadelijk wat gif die kant uit gesmeten, meer kan ik nu niet doen…

En dan voel je het komen… De paranoïa… Bij elk geluid draai je je bruusk om, er zeker van een muis te betrappen die op weg is naar jouw meest dierbare voorwerpen om het te bezoedelen met muizigheid. Elk plastic zakje dat je hoort kraken ben je zeker dat je een muis hoort smakelijk eten van een of ander 5 maand rot etensrestje waar je net niet bij kon bij het kuisen. Elk geluid dat je liefste propere, tamme, gezonde huisdier maakt denk je dat de muis aan de kooi is geraakt en hen dodelijk besmet met vlooien die de pest dragen (pest is verspreid door de vlo, niet de rat/muis/… Dat is hierbij dan ook ineens opgeklaard), de hondsziekte, en elke ziekte dat ze maar zouden kunnen hebben. Je begint nóg maar eens te kuisen en verschiet je een ongeluk van je eigen spiegelbeeld dat je in je ooghoek zag bewegen. Je begint te zoeken waar je in godsnaam iets eetbaars zou kunnen laten liggen hebben en doet er telkens een half uur over om je schrik opzij te zetten en een zak of wat anders weg te nemen om álles voor de 6de keer te controleren…

Slapeloze nachten, ik voel jullie komen…