Daily Brain Damage

Gelukkig was de eerste cursus die ik aanvatte, sociale en culturele antropologie, al ging die niet veel dieper dan een vrij entertainend - voor een cursus -  overview. Ook al blijft het vrij oppervlakkig, ik had toch min of meer het gevoel dat mijn dagen besteed waren aan iets waardigs.

Maar toen liep ik de blunder op de cursus recht te beginnen lezen. Serieus. Lees eens 200 pagina’s pure opsomming, en u weet hoe een cursus recht u laat voelen. Dood, leeg, bewusteloos. ‘t Engste komt pas wanneer je beseft dat je er nog iets uit opsteekt ook.

Jup. Vanaf vandaag is het blok, geen deadlines meer. Goed nieuws voor m’n lezers, aangezien dat meestal betekent dat ik massa’s tijd op overschot heb om mij te ergeren in dingen - of mooier gezegd: om inspiratie op te doen. Echter zal in eerste instantie mn aandacht gaan naar het updaten van mijn echte dagboek en het bijhouden van de rommel die de ratten maken.

De prognoses voor deze examenperiode? Bijzonder zwart en onheilspellend. Maar laat ik toch even de redenen opsommen waarom elke student op dit moment vol moed zou moeten zitten om er tegenaan te gaan.

- ‘t Is “straks” vakantie
- Examens zijn een heel goede reden om buitensporig veel vettigheid binnen te slaan
- Een goede reden om uw afwas een paar dagen te laten staan
- Een periode waarin je al die mensen van alledag die uiteindelijk toch wel saai aan’t worden zijn, niet veel hoeft te zien.
- Een periode waarin iedereen op school vriendelijk is tegen elkaar. (Toeval, hé)
- Een excuus voor extreem veel rondslingerend papier, schrijfgerei en andere
- Een excuus om uw mottigste maar meest comfy kleren uit de kast te halen
- Examens betekenen een significante stijging van zwakke humor en slappe lachjes
- Een goed excuus om af te geven op uw kotgenote die roept ipv praat (en’t verdomme niet door heeft ook )
- Een periode waar ge niet te veel langs de ongeloofelijk debiel ingerichte living moet passeren

(ok, laat ik even overschakelen op een niet te concreet item)

- Een periode waarin je superveel goesting om uit te gaan kunt opslaan die ge dan volledig laat losbarsten in een extreem goed feestje nadien.

(dat is’t)

Volledige gedenkingstekst en foto’s op de rattenblog: http://rattenschatten.blog.com Het zou mij en haar plezier doen als je een kijkje neemt.

Sommige mensen zijn zodanig onkritisch dat hun ogen nooit zullen opengaan.

Sommige mensen zijn zodanig discrepant in wat ze doen en zeggen dat ze nooit vertrouwd kunnen worden.

Gesloten: Zondag, Maandag, na 22u

Keuken: Verse Salades, Wereld, Frans

Accomodatie: Terras, Honden toegelaten, Faciliteiten voor mindervaliden, Kindermenu’s, lekker ouderwetse platendraaier met al even oude jazzplaten, zalig!

Kader: Eigentijds, Slow Food

Groepen: max 40 personen

Budget: - 20 euro

Betalen: Cash, American Express, Visa, Mastercard, Bancontact

Gisteren vroegen Lotte en Eline me mee voor een dinner @ Crazy Salad, vlakbij de Grasmarkt. Tot onze verbazing, was het etablissement zo goed als leeg, maar dat zal wel aan het uur (21u15 ofzo…) gelegen hebben. Bleek dat er momenteel een aanbieding was waarbij je een ‘combo’ kan bestellen, nl een voor- of nagerecht + salade voor slechts 12 euro, wat spotgoedkoop is als je rekent dat een salade gemiddeld al 12 euro kost, en een voorgerecht 5 euro. Alle ingrediënten zijn tevens huisgemaakt en zeer vers. Toppunt: volledige vrije keuze over welk van de gerechten je nam in de combo!

Dus wij begonnen te kiezen uit wat er op de kaart stond, een hele opdracht! De ober van dienst keerde 3 keer terug om te vragen of het zo ver was, maar neen, de keuze was zo uitgebreid en alles klonk zo lekker dat we haar die 3 keer moesten teleurstellen. Uiteindelijk ons voorgerecht gaan kiezen vooraan, en dan alles besteld.

Slow food staat voor slow food, dus na wel een tijdje wachten, kwam ons voorgerecht. De manier waarop de gerechten verzorgd waren deden ons nog méér watertanden dan de beschrijving op de kaart. Het subtiele spel met kruiden was een symfonie voor de tong. Jup, die tomaat-mozarella is voor herhaling vatbaar

Het voorgerecht sloeg ons met nog meer verbazing. De salades waren in een kommetje van koek klaargemaakt, zo helemaal in de stijl van een vijf sterren restaurant, heel zot. 3 (verse) sausjes werden ons aangeboden vinaigrette, taziki, en kerrie. Zelfs de keuze tussen die drie was onvoorstelbaar moeilijk.

Als dessert had Eline versgemaakt ijs gekozen, in de geuren lavendel en vanille. Voor haar was het de eerste keer lavendelijs, en ze is duidelijk direct verkocht. En ja, wéér was het zo mooi verzorgd!

Compleet gelukzalig betaalden we met afgeronde prijzen (kwestie eens een vette fooi te geven) en vertrokken we voldaan naar Eline haar kot, waar die laatste ons probeerde dronken te voeren met haar lekkere wijnvoorraad - waarvoor dank