Frequenties
Waarom is die eerste klank die de stilte doorbreekt zo moeilijk?
‘t Zou mooier kunnen zijn.
Maar wat als de klank een hels geluid is, zo luid en overstemmend dat ik mezelf niet meer hoor denken? Zo lelijk en schel dat ik wil dat het weer stil wordt? De stilte brengt een zekere sereniteit en zekerheid mee, maar ‘t is een goedje dat evenzogoed zuur als zoet is.
En bovenal: wat als het geluid dan wéér niet waarachtig is? Wat als het mooie, harmonische klanken zijn, en ik uit volle borst mee zing, terwijl het geluid enkel lucht is, frequenties die niets te maken hebben met wat er echt zou moeten weerklinken?
(Boven bovenal: ik heb de adem niet voor die eerste klank.)
