Daily Brain Damage

Bon, ze ontsmette mijn lip, duidde de plaats aan (en net degene die ik wou, zis zo goed ), legde uit dat er nu een lang staafje in zou gaan en later mocht er een kort in, de naverzorging (heb ik eigenlijk niet goed bij opgelet, maar kheb een papiertje meegekregen.. dat ik vergeten ben bij Eline Maar ik ben flink en ga dat goed verzorgen hoor!). En dan ging de klem derop, deed al pijn, echt heeeeeeel oncomfortabel, ‘k voelde mij precies een vis aan een haak. Maar twas nog niets tov wat komen kwam, de haak zat er nog niet in

“adem eens diep in” *ademt diep in* “en nu uitademen” *ademt uit en dwingt zichzelf niet “stop” te roepen* MAN MILJAAR GODVERDOMME Kben mij een ongeluk verschoten van de hoeveelheid pijn.. ‘t Was ook helemaal niet zo een in-uit-ding.. twas zo (ik citeer Eline) in-in-in-in-in-uit… De uit voelde ik zelfs niet, maar man de in (bovenkant van mn lip) deed zo verdomd veel zeer, kreeg in mn rechteroog zelfs een traan… En toen ging het staafje derdoor, deed al evenveel pijn eigenlijk En ik maar wapperen met mijn handen van *piiiijjjn* *piiiijjjn* en Eline maar twijfelen of ik nu een hartaanval kreeg of niet (we hadden afgesproken dat als ik mn hand opstak, het mijn hart was dat doorsloeg, maar liet het mij eerder in de steek dan extra te gaan kloppen). Nadat ze net het onderste bolletje derop had gedraaid (ik dacht het bovenste, blijkbaar voelde ik het verschil al niet meer) moest ik toch ff gaan liggen man Ging ik nog nr de verkeerde kant gaan liggen (verdorie, deed dat er nu toe ), maar bon, twas al stukken beter liggend, kvoelde mij direct weer vrolijker

Eline heeft zich op dat moment héél sterk gehouden Hetty bood me cola aan, ze zei dat normaal drinken wel moest lukken. Heb ik toch het rietje uit mn rugzak gepakt, kzag dat niet zitten om nog een beker tegen mn lip geduwd te hebben Eline kwam er weer bij zitten en ik zei “dat is echt een piercing die ik geen twee keer laat zetten” ‘k Was echt in de “had ik dit maar geweten, ik had het nooit gedaan”- stemming. Schoot het Hetty ineens te binnen dat ik nog niet eens in de spiegel gekeken had en twas ZOOOOOOOOOO MOOOOOOI!!! Opeens kwamen er zinnen uit mn mond als “wow, ‘t was ‘t hem echt wel waard” ipv “‘t deed zooooo veel pijn jong!” Kweet zelfs niet of die van twee keer laten steken nog geldt ‘k Was echt zo gelukkig!

Bon, uiteindelijk was ik weer in orde en in staat om te stappen zonder te denken dat ik ronddraaiend aant zweven was, en de kick kwam op Lopen we weer naar voor, staat daar een knappe jongen die bewonderend staart naar mn VL, ik “jeej, ik ben zo stoer en moedig”, vraagt Hetty even later of ik zeker ben dat het gaat, daar ging mn stoere aura

Ik moest de trein nemen vanuit Gent naar Hasselt, om daar over te stappen op die van Luik-Guillemins. Stap ik in Gent op de trein, komt er constant op die bordjes dat ik op het treingedeelte naar Luik-Guillemins zit. VERWARRING… En net op zulke momenten vindt ge natuurlijk de conducteur niet, pure fun dus…
Net voor Landen toch de conducteur gevonden, bleek het dus een andere trein naar Luik-Guillemins te zijn die toekomt in Hasselt. Bon, dus blijven zitten. Ik dacht “ha, we zijn al in Landen, bijna in Hasselt” aangezien het nog maar 3 haltes meer waren dan.

De trein heeft er een half uur over gedaan, over die drie haltes. En mn aansluiting kwam 3 minuten later in Hasselt, spanning alom jong. Zet ik mij neer op de trein naar Luik-Guillemins, zo van “hehe, rust en zekerheid”. Komt die trein nog geen 5 minuten later toe in Diepenbeek! En niet denken dat ze die bordjes duidelijk zetten ofzo ze, twas lijk helemaal niet te zien van waar ik zat zelfs… Cool.

- - - Het voorgaande even beschouwend… Het klinkt lijk niet erg… Maar dat was het wel… Zit eens 2u op een trein, op dezelfde dan nog, zonder over te stappen… Mindkilling… - - -

Het vertrek bij de terugreis was best spannend. Komt hij op tijd, of komt hij te laat? De trein naar Antwerpen heeft blijkbaar de neiging om te laat te komen in Diepenbeek, en met een aansluiting die 3 minuten later komt, is dat dus echt wel cruciaal. Maar bon, de Goden hadden medelijden met mij en hij kwam op tijd (1 minuut te laat eigenlijk, maar bon..) De andere trein zat lijk bomvol :S Echt niet aangenaam… Mn zakken krijg ik nooit zo ver omhoog dat ik dat op die dingen die dervoor bedoeld zijn kan leggen, dus hadk die aan mn voeten gezet (tussen de zetels zelf was er geen plaats meer voor). Komt er op een bepaald moment zo’n oud ventjen voorbij (alee, oud, vooral in zn hoofd waarschijnlijk, ik geef hem 55), niet denken dat die oplet of die mijn arm mee heeft int voorbijgaan, en als het al gebeurd is sorry zeggen was duidelijk te veel gevraagd. Loopt die zo 3 keer de trein op en af, om dan ineens supertraag te gaan bij mij en zelfs even stil te staan van “doe die zakken opzij”. Excuseer!?
1) Hij kan het beleefd vragen, maar twas al duidelijk dat beleefdheid zijn ding niet is.
2) Er waren genoeg vrije zetels in de buurt waar enkel een 2 gram zwaar handtasken op lag.

En ja, dan keek iedereen maar naar mij van “gij krapuul, dat ventjen zo negeren”. Seg jong, ze mogen al blij zijn datk mn mond niet opentrok…

Mijn benen verloren onderweg het gevoel door mijn rugzak die erop stond (2 cursussen en laptop erin). Geen pretje, zeker als ge naar het toilet moet. ‘k Heb het zo lang mogelijk uitgesteld om te gaan, maar na 1u moest ik echt wel, en ging… op een treintoilet :S Bahbahbah!!! Als ik daar op ben geweest heb ik altijd zo de neiging om naar de dokter te lopen om mij te laten checken voor tal van ziektes… Walgelijk!

Bon, in Brussel toegekomen (een geluk dat ik niet helemaal naar Gent moest…) kwam die tram maar niet af. Gelukkig kon ik wel een superlekker broodje kopen in de Panos, had er al de hele dag zin in Tram kwam na 20 minuten toch, en ik stapte op met benen en armen als spaghettisliertjes.

Maar bon, ge merkt dat ik thuis geraakt ben. Van al dat zitten was ik doodop, het voelde niet alsof ik nog leefde, maar aangezien ik typ ziet het er wel naar uit dat mijn lichaam nog functioneert.

“Heeft mama al verteld datk een piercing wil?”
“Neen”
“Ja, mama vond het goed, mag ik van u een piercing?”
“Moe gij da weten, zie gewoon da ge niet leegloopt van de gaten”
(dochterlief schiet in de lach, en denkt weer “kwist het!”)
“Mama zei da ook, ze was alleen bezorgd om de familiereacties”
“kzal kik een penispiercing nemen en daarmee bloot lopen, ze zullen wel reageren.”
(dochter vraagt zich af waarom ze het slachtoffer is van ouders die te mee zijn met de nieuwe ontwikkelingen in… de wereld )

Bonbon, ze zijn er alletwee niet zot van, maar ze houden mij niet tegen Zoals ik zelf voorspeld had, is’t voor hen vooral het medische aspect dat ze zich zorgen over maken, maar aangezien een verticaal labret geen gevolgen heeft voor mijn tanden whatsoever, en dat het volledig van mijzelf afhangt of ik ‘t goed verzorg of niet, is dat geen probleem

“Mama, maak je hoofd even leeg, ik moet iets vragen…”
(Moeder antwoordt terwijl ze aan het opruimen is) “Ja vraag es”
“Mama, ge moet uw hoofd leegmaken, ge zijt aant opruimen…”
“jamaneen vraag maar!”
(Dochter begint al te glimlachen bij de gedachte van) “Ik wil een piercing…”
“zucht” (Dochter denkt: ik wist het!) “En waar wilde der een?”
“in mijn lip… ‘k Wilt al zo lang, ma da was altijd zo een die slecht was voor mn tanden, die die ik wil komt der vanboven uit en da’s niet slecht voor mn tanden” (steekt een babbel af over de gunst die haar lieftallige ouders haar hebben verleend van een beugel) (ja, ik wou er zelf een, ik zag er niet uit)
“ma kvind dat niet mooi e” (zegt de moeder, maar dochter heeft al door dat het ok is)
“jama tkomt echt niet aan mijn tanden hoor dus das echt niet slecht. En natuurlijk ga ik daardoor ook twee megagrote stretches in mn neus steken, 5 liter alcohol per dag drinken, drugs spuiten en mij prostitueren!” (ironisch)
(moeder antwoordt ironisch) “jah, da’s zowa uw zaak aant worden he nu, ik ben eerder bezorgd over de familiereacties” (dat laatste was niet ironisch, de reacties gaat zij inderdaad krijgen, niet ik..)
(dochter, enthousiast) “en daarvoor hebde kunststof bollekens!!! da’t ziet ge bijna niet, dus op familiebezoeken draai ik dat er gewoon op!”
(moeder, minder enthousiast) “of ge haalt die der dan uit”
-_- “tuurlijk, ik zou vanzelfsprekend geld geven aan een piercing om die 2 maand later voor 4u familiebezoek te laten toegroeien… De bollekes, mama! ‘k Zal nog naar sinterklaas meegaan zonder… “
“en met welk geld gaat gij dat laten steken?”
“met dat van sinterklaas…”
“maar als gij praat gaat da toch gans tijd tegen uw tanden zitten? Praat daar vrijdag eens over met de tandarts” (vrijdag tandarts want mn wijsheidstanden gaan er best éérst uit..)
“neeeeen, da komt er langs boven uit, door mijn lip, da raakt mijn tanden niet aan, heeft daar niets nada noppes mee te zien! Goed he!”
“aah bah, kmag der ni bij nadenken!”
“ja seg, kan da toch moeilijk niet laten steken omda’t pijn doet, da’s zo stom!”
“oh daar hadk nog niet aan gedacht dat dat pijn doet, bahbah… Ma kvind dat eerder zo voor in uw pubertijd”
“toen kende ik een verticaal labret nog niet… dus heb ik nu dat stukje zeker..” (eeuwig jong blijven is niet erg, zij is dat precies ook )
(moeder moet dringend naar toilet)
“dus ‘t is ok e?”
“ja, ma gaat gij niet aan uw lief blijven hangen?”
“goh zo erg is dat toch nog niet?”
“jah als ge aan zn lippen blijft hangen niet, maar als ge elders bezig zijt…”
“eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiih” (dochter vlucht naar de veranda)

Kortom: ik mag de piercing omdat mijn mama cool is ‘k Vond het zelfs grappig toen ze zei dat ik mijn kamer moest stofzuigen, de meeste moeders zouden uren doorzagen over die piercing ipv over stofzuigen