Combo.
Toppunt; ik bloos weer. Het is winter, en dan bloos ik elke keer ik ergens binnenkom. De ene keer is dat een moment van 60 seconden, de andere keer duurt dat effectief 2 uur ofzo. En nu had ik het 2 uur moment… Genant. Ik ben niet verlegen (ik wil het toch niet lijken) en ik word niet rood van mooie jongens (niet altijd toch) en zelfs niet van de drummer aangezien die op een mottig elektrisch drumstel speelt (dat hij gelukkig haat) waar ik geen voeling mee heb blijkbaar.. En nu zag ik knalrood. K, trui uitdoen dus. Nog roder… wtf!? Mijn hart bonkte zo hard in mn wangen dat ik het gevoel had dat die op en neer aan het gaan waren… Waarom? Waarom toch net nu bij al die knappe jongens? En weg was dus mijn concentratie, daar kwam de zwakke zang uit mijn keel… kut.
Maar bon. Ze lachen naar mij en ik heb mijn portie hormoongedoe voor een week.
En te zeggen dat ik vorige week helemaal geen zin had in letten op jongens
‘t Is een vooruitgang, ik sta weer open voor simpele dingen, heb zelfs weer zin om te gaan shoppen, jeej! En ik heb zelfs mn eerste ‘klop’ overleefd. Met dank aan Thomas En aan mijzelf die nu wel toegeeft dat stomme ding erg te vinden.
