Daily Brain Damage

… is ongeloofelijk saai! Wie zegt dat poetsvrouwen bij de overheid hard moeten werken, zit er heel hard naast Ongeloofelijk hoe relax dit vakantiejobke is man! Gelukkig niet té relax ook, al ben ik altijd een uur op voorhand klaar met alles. Ergens is het zelfs hélemáál niet relax, want uzelf wakker houden in die saaiheid en herhalingen is nogal moeilijk en bovenal spannend Meestal begin ik halverwege de “dagelijkse kuis” (bureaukes afkuisen…) gefascineerd naar het uitzicht te staren, dat gelukkig prachtig is, anders zou het echt erg zielig worden..

Maar beschuldig niet enkel de kuisvrouwen! De kuisvrouwen werken nog tien keer zo hard als de ambtenaren van wie ze de bureaukes moeten afkuisen. Als kuisvrouw hoort ge die wel eens praten, en dan zou ge denken dat het over werk gaat, maar niets is minder waar.. Dan hoort ge een paar mensen praten over hun onzindelijke hond, hun stoute kinderen, de darmklachten van hun echtgenoot, en nog van die superinteressante dingen, waarna ze beginnen klagen dat ze niet klaar geraken met een of andere case tegen de gestelde deadline. Waarna ze natuurlijk gewoon verderpraten over de verrotte fishsticks die de kuisvrouw vond in de frigo… Als iemand zich nu nog afvraagt waarom het altijd zo lang duurt eer aanvragen voor subsidies en dergelijke worden ingewilligd ‘t Spijtige eraan is wel, dat de afdeling Welzijn van Gezonheid en Kind ook op die manier werkt, want daar zit wel een scherp ethisch kantje aan. Nuja, dat de inspectie zo loom werkt, zullen minder mensen erg vinden
Een geluk dat ze beter vuil kunnen maken dan ze werken, of ik zat mooi met mijn duimen te draaien

Vandaag was echter wel een bijzondere dag - ja, zelfs bijzonderder dan de fishstickdag (die was in feite gewoon kut, mijn neusje heeft eronder geleden). Elke week krijgen we een “maandtaak”, een taak die dus een keer in de maand moet gedaan worden. Deze week is dat de trappenhal kuisen. Ok, kom ik daar binnen, zijn dat zo van die compleet onbewerkte vloeren, compleet on-veeg en -dweil -baar. Dacht ik “tja, ze zullen het mij verkeerd gezegd hebben zeker”, en pak ik de “planning”. Staat daar op dat dat dus inderdaad moet. “Stofwissen, mobben en droogmobben” om precies te zijn, en “plaatselijk vuil van de leuning en muren verwijderen” alsook “volledig de deuren en deurlijsten reinigen”. Serieus, tis een noodtrap, alsof iemand er niet af gaat willen lopen omdat het vuil ligt Anyway, de vorige kuisvrouw was allesinds elke keer de leuning vergeten te doen, een geluk, anders was ik wéér veel te vroeg klaar geweest

Een half uur later was ik klaar, precies zoals geschat, moest dan enkel nog mijn kar opkuisen (jawel, dat wordt als aparte taak beschouwd…) en ik kon verder. Draai ik mij om, heeft die deur geen klink langs de binnenkant :-/ Fantastisch! ‘k Mocht dus 9 verdiepen naar beneden lopen, om daar de lift naar boven te nemen, om zo weer naar de noodtrap te gaan. Ben ik blij dat ik niet het 21ste verdiep ofzo moet kuisen
De logica daarin snap ik niet bepaald, beeldt u nu in dat er echt een serieuze brand is ofzo, en ge loopt naar de noodtrap. Slaan de vlammen u daar in het gezicht, ge kunt niet anders dan terug, ge moet terug of ge sterft. Wilt ge de klink pakken, is er geen klink, ge grijpt dus in het niets, valt tegen de deur, eventueel bewusteloos, wordt verslonden door de vlammen. En zelfs al valt ge niet bewusteloos (’t is en blijft een stomme deur :P), wat dan? Dan moet ge naar boven beginnen lopen. Ok, als ge mijn conditie hebt, dan sterft ge al op de 5de tree ofzo. Als ge wel een goei hebt, of een die met paniek een beetje uit te breiden valt, dan loopt ge een verdiep omhoog. En daar zijn ook net mensen buiten gekomen, deur dichtgevallen. Fantastisch niet, zo kunt ge blijven verder naar boven lopen é.. En dan op het 22ste verdiep sterven - of niet, als ge alle mensen van onderweg gebruikt als levend schild tot de brandweer komt (of het gebouw instort, als ge gans bovenaan zit valt er toch niet veel op u.) Oh, neen, misschien leggen ze wel parachutes op het dak ofzo, ideaal, direct nog wat spanning (dadelijk alle bijna-pensioeners doorgespoeld..) Spijtig genoeg is het ook niet zo’n hoog gebouw, met een “extra” stuk, met een lager dak, valt ge daar op te pletter, recht op het verwarmingssysteem.. Wordt ge uiteindelijk toch nog verkoold indien het winter is. In de zomer wordt ge bevroren dan.
En dan mogen wij ons kar niet voor brandblussers zetten, ah neen, da’s niet goed voor de veiligheid… 

Maar buiten die bizarre toestanden af en toe, het wc-water dat soms in uw schoenen loopt of op uw benen spetst, mannen die niet enkel pipi niet kunnen mikken (dat noemt zich dan jagers..), en het saaiheidsgehalte, is het wel het zaligse jobke dat ik ooit gehad heb. En ik heb al veel gehad. Tegenover de pittabar is dit gewoon de hemel Ik krijg zelfs koekjes van die lieve ambtenaartjes

Haha! Vandaag had ik zo’n briljant idee ‘k Wil al een tijdje één iets da langer is in mijn haar, een lok of vlechtje ofzo. Nuja, ik heb wel mn haar volledig kort geknipt de vorige keer, dus ik kwam iets te laat met het idee Eergisteren was ik met een vriendin naar de Gentse Feesten gegaan, Kim. ‘k Ken die ondertussen al… bijna geheel mijn leven, van het peuterklasje 17 jaar al dus ofzo, zot gewoon! Nu vertelde die dat ze haar haar zou laten knippen, een heel stuk korter, heel tof ide, in feite hetzelfde kapsel als ik een maand geleden had, voordat ik gebrainwashed werd door mijn examens en een gans stuk van mijn haar afknipte… *zucht* ik mis dat kapsel :’( Eergisteren was er ook een meisje bij met een kapsel dat echt bijna identiek hetzelfde was, kreeg heimwee

En vandaag.. Schoot mij ineens te binnen dat ik mijn lokprobleem gewoon kan oplossen met een lok van Kim haar haar Zou dat niet fantastisch zijn, symboliek enal van de band die we al tijden hebben.. Moest hij blijven zitten weliswaar, maar dat valt op te lossen met een braid ofzo. Dat vind ik eigenlijk niet zo mooi, maar heej, ik heb dan wel mooi mijn vlecht! ‘t Komt goed uit dat ze ongeveer dezelfde kleur in haar haar heeft gestoken als mij. Waarschijnlijk is het hare nog ietsje donkerder, maar dat doet er niet toe, echt niet. Symboliek enal, heil! Haar kennende valt die ook wel voor het symboliek-idee, en gaan we dat zeker proberen Can’t wait *springt op en neer*

Deel 1: de dag voordien…

Vroeger tekende ik heel veel, en nog goed vond ik (en anderen, dus ergens ben ik juist ) Dit jaar is dat erg genoeg totaal gereduceerd tot.. zero Dus is mijn doel voor deze zomervakantie om opnieuw te gaan tekenen, in de hoop dat het er nog in zit en ik weer vorderingen maak. Totnutoe is er eigenlijk nog niets van terechtgekomen; nieuwe ratten, Gentse vrienden terugzien en tijd in halen met hen, werken, Heroes *bloost* Maar morgen begin ik eraan! Zeg ik terwijl ik net zie dat ik het niet eens in mijn agenda gezet heb :S ‘k Heb twee boekjes van “Leren Tekenen” (niet dat die zoveel helpen..) hier al het hele jaar liggen, nu ga ik ze eens écht gebruiken. In het begin van het schooljaar was ik van plan méér te tekenen dan ervoor, en dus telkens als ik een boekje gedaan had, een ander van in Gent mee te nemen naar mijn kot, enz, enz… Tja, ‘t is bij deze duidelijk dat ik hélemáál niet in mijn opzet ben geslaagd ‘k Ben er zelfs niet in geslaagd een paar tekeningen op het rattenforum te zetten, waar ze ernaar gevraagd hadden. Ik ben een verschrikkelijke zondaar, ik weet het. Vergeef mij, ik zal mijn leven beteren 0:) *hoopt nog in tekenaarshemel binnen te mogen*

Deel 2: de dag zelf… (spanninnng)

Ja! Wat goed van mij! Ik heb getekend!!! Wel een uur lang zelfs! In het begin werd ik helemaal hopeloos, het lukte mij precies helemaal niet meer. Echter, toen vond ik een hele leuke foto van een protestactie tegen de Irak-oorlog,  en eens de contouren er ongeveer op stonden, begon het te vlotten Nu vrees ik enkel dat de achtergrond het nogal gaat verpesten :S Dat is namelijk een stenen trap met daarachter de rand van een fontein (en wat mensen), en ik heb een te groot gebrek aan techniek om ruwe steen te kunnen natekenen.. Nuja, we zien wel, ‘t is al iets. Als het af is zet ik het zéker hier op.

Ik was eerst begonnen met een foto van Appelflapje, maar die lukte mij echt niet goed, de grote contouren wel, maar haar gezichtje kon ik precies echt niet plaatsen. Ik ga eens mailen naar degene die die getrokken heeft voor een van betere kwaliteit misschien, dat kan een oplossing zijn Ook daarnaast heb ik nog wat foto’s gevonden die leuk zijn als projectje, vooral dan voor schaduw en detail te oefenen en (voor detail dan) leren.

Je merkt het: ik ben echt blij dat ik er mij nog eens aan gezet heb Ik denk er sterk aan eens een grote abstracte tekening te maken met tekeningetjes zoals ik altijd in mijn cursussen teken, met veel krullen en waar schaduw het belangrijkste is. ‘t Moeilijke daarbij zou zijn dat ik dan een zekere compositie daarin moet steken om een grote tekening te kunnen maken, en daar vrees ik voor. Normaal begin ik aan zo dingen gewoon vanuit mijzelf, en ik zie wel op welke grootte het “af” is. Misschien valt dat op te lossen door van een plant ofzo te vertrekken, waaruit dan die vormen komen ofzo. ‘k Ga mijn middagen na het werk kunnen vullen geloof ik En nu ik geen films zit te bekijken, op internet zit te surfen of te lezen, kan ik er mijzelf beter toe zetten min of meer op tijd in bed te kruipen (aangezien ik om 5u op moet), want ik heb niet genoeg geduld om uren bezig te zitten aan details, dus dan stop ik telkens even, doe ik iets nuttigs zoals opruimen

Ge ziet, mijn vakantie wordt volop creatief

De Gentse Feesten zijn begonnen! *juich, alhoewel ik toch in Brussel zit nu*
Vorig jaar werkte ik op het terras van pittabar Cabanas (en hierbij is het raadsel van de naam van diezelfde pittabar in Klein Turkije opgelost; ergens achterin zijn stock vonden we een plakkaat waar die naam op stond), samen met Nele (werkte goed), Wim (was altijd grappig) en Yannic (liep in de weg, omdat hij niets anders kan). Nu, de baas van de pittabar (Abdel) had naar mij en Nele gebeld of wij daar weer kwamen werken deze zomer, beide “ghehe, NEE” gezegd. Waarom? ‘t Is slavendrijverij, slecht betaald én Abdel is een tiran (vandaar de slavendrijverij) waar ge beter schrik van hebt zodat ge op tijd doorhebt wanneer ge moet weglopen indien hij u wil vermoorden met een pittames. Daarnaast kwam Mona er ook nog bij, zijn oo zo fantische vrouw/olifant, die heel hard werkte volgens haarzelf. In werkelijkheid kon ze niets anders dan zagen en in haar handen klappen. Oh ja, en zout rondstrooien en wierook achter de bar (cruciale plaats in godsnaam..) te zetten om de boze geesten van de buren weg te jagen. Die hadden namelijk ervoor gezorgd dat ik mijn pols stootte (waarop hij gans dik ging gaan zitten), van een flesje het bovenste afbrak waardoor Nele haar vinger sneed, én de tap naar de vaantjes ging. Daarnaast hield ze haar bezig met proberen te vatten dat er homo’s bestaan en haar man zijn ogen in de gaten te houden, voor het geval dat hij met een vrolijke blik mij en Nele bekeek… *zucht*

Na onze weigering is hij op ons alletwee boos geworden, dat we daar moesten werken, hij onze baas was, enz… Spijtig voor hem heb ik hem nog geen 10 seconde woedeuiting gegund Echt, zelfs al had ik geen andere goedbetaalde job, dan had ik het nóg niet gedaan, mijn gemiddeld aantal uren was 16 ofzo, de laatste dag was 20 uren, zonder eten en zonder pauze in mijn geval, mét ruzie met Mona (waarop Wim uit zijn kraam is geschoten int Frans *hail Wim*) Daarbij was ik 4 kilo vermagerd daarvan; gebrek aan pauze, eten, en slaap. Als ik sliep waren het (geen mooie) dromen over de pittabar… Echt, naar die razende tunesiër die drie talen door elkaar spreekt en graag met pittamessen zwaait als hij kwaad is, wil ik nooit terug
Zijn woede aan de telefoon en de wetenschap dat noch Nele, Wim, Yannic (die mocht niet meer terug), en ik daar gingen werken, was al een voorbode dat het niet zo goed zou gaan met de pittabar… Mijn hoop werd aangewakkerd…

Vrijdagavond was ik iets gaan drinken met een vriendin (Kay) in de Mosquito Coast, en wie kwam daar binnen: Walid, die werkte vorig jaar binnen in de bar zelf, en vulde de frigo’s bij. Sympathieken, alleen beetje onsubtiel als hij een move maakt - wat de reden is dat hij nu denkt dat ik een vriendje heb met wie ik binnenkort ga trouwen ofzo 0:-)Herkent die mij niet! ’s Wel te begrijpen, mijn haar is bijna zwart ipv blond, en kort ipv lang, en de Gentse Feesten- kilo’s zijn er weer aan, plus twee Vertelt die mij dat hij maar één meisje gevonden heeft om te werken op het terras, zeker zijn nicht ofzo (tuttebel ofcourse), en dat Meherez (de kok, waarmee er ruzie was vorig jaar) ook niet terug was, waardoor Abdel nu alleen stond in de keuken (smaakt zijn pitta nog mottiger..).

Daarbij geweten dat zijn pitta’s naar afval smaken (wat ze ook zijn), de witte kool erin u diarree bezorgt, en de sausjes af en toe ontploffen van de warmte (en zuurte dus), en het weer heet warm aan het worden is (= minder feestvolk overdag en lastiger werk), gaat het niet zo goed met de pittabar Niemand eet daar trouwens nog pitta, tenzij toeristen zonder neus (stank alom), en op drank alleen haalt hij het niet.

Misschien moet ik zijn tap om zeep helpen, aangezien ik nu wél weet hoe dat moet en het toch op boze geesten van de buren wordt gestoken, en niet op menselijke wezens… Maar dan moet ik wel om 9 uur daar zijn, wanneer iedereen slaapt, dus ik reken op de boze geesten van de buren. Oh ja, die hadden ook Abdel zijn auto kapot gemaakt Dat ze dit jaar die auto maar kapot maken terwijl hij erin zit, naha.

(en bij dit alles wilt ge u trouwens niet inbeelden dat Abdel en Mona een kind hebben gekregen :-/ )

“Heroes” is verdomd verslavend! ‘k Ben nu gewoon al drie dagen voor de helft gewoon enkel aan het “heroën”, al even erg als vroeger met Lost (maar dat werd helemaal verpest in het derde seizoen, dus ben ik gestopt.) ‘k Had die reeks beter op televisie gevolgd, ik kon het ook effectief, maarja.. Met dat downloaden enzo 0:)

Nu… Gisteravond zit ik te kijken, aflevering 18. Keispannend einde, ongeloofelijk, zowa het spannendste van de hele reeks tot dan toe. Is er geen aflevering 19 meer op mijn computer :-O *paniek* Gelukkig was vandaag al aflevering 19 gedownload, alleen zit ik nu nog (3h en 35min nog) te wachten op aflevering 20.. De rest heb ik al (kwestie mijn hart te sparen op het einde van elke aflevering..) Zo dingen moeten altijd nét gebeuren waar het overdreven spannend is. Daarom ben ik pro wachten tot er ganse seizoenen in 1 pakket op internet staan, en die downloaden, komt ge dat niet tegen Heroes is duidelijk genoeg nog niet lang genoeg gedaan om er zo te hebben. Of mijn uploadvrienden - niet dat ik enig idee heb dat die er zijn - zijn gewoon te lui.

Series zijn gewoon té verslavend. Ik moet dat op voorhand weten, ze zijn ervoor gemaakt Grey’s Anatomy is gelukkig minder verslavend, minder spannende eindes. Bij Heroes is het einde echt in 90% van de gevallen verschrikkelijk spannend, alsof hét van hét gaat gebeuren, en dan komt er: “to be continued”. Fantastisch gevonden natuurlijk *zucht*
Wat wel is, is dat alle series zo nogal op elkaar gaan trekken. “Nogal” is wel eigenlijk best zacht uitgedrukt; CSI NY, CSI Miami, CSI (nog wa?), Cold Case, Close to home, enz.. zijn gewoon letterlijke aftreksels van elkaar, als ge in elke serie de personages van uiterlijk en naam vervangt door die uit een andere, krijgt ge gewoon helemaal die andere serie. Heroes, Lost, enzo zijn op dat vlak nog beter, maar duren te lang. Ok, Heroes heeft nu nog geen 2de seizoen zelfs, maar alsof ze er ook niet 5 ofzo van gaan maken..Wie weet kan dat nog goed aflopen, maar bij Lost is het helemaal verkeerd gegaan bij het 3de seizoen, van de eerste aflevering al. Véél te vergezocht en onrealistisch, daar kunnen ze nooit meer een deftig einde aan breien (als ze er nog een aan willen breien..) ‘t Was beter geëndigd na het 2de seizoen, ‘t is geen verhaal dat ge oneindig kunt laten duren. Ik hoop dat het met Heroes niet ook die kant op gaat, maar die serie is al vrij onrealistisch van het begin uit, dus daaraan zal het niet liggen :P Zo series zijn niet gemaakt voor eindeloze reeksen, want ze zijn niet gebaseerd op eindeloze verhalen.. De makers zouden meer geld verdienen moesten ze op een goed moment stoppen en dan een nieuwe beginnen

Maarja, ik zie dat aflevering 19 er bijna is (sneller dan verwacht, jeej!), dus ik ga weer in mijn Heroe - cocon kruipen

zijn hier bijna net zo druk en vermoeiend als de examendagen! Het begon vrijdagmiddag al met het bezoeken van Katrijn, de proclamatie van Marie (die ik toch heb moeten missen..), het samen eten met Lotte, en het teruggeven van Roxanne’s botjes (wat mij ook niet is gelukt). Op zich zou die dag compleet geslaagd kunnen zijn geweest, maar duidelijk is het openbaar vervoer niet zoals ik dacht… Nuja, da’s een ander lang verhaal, dat wel grappig is maar toch voor een andere keer

Dan zaterdagochtend moest ik om 10u bij de dokter in Eeklo zijn voor mijn reflux. Moest ik om 8u opstaan in Brussel, mijn valies maken, vlug de trein pakken, … En ‘t was laat geweest de avond ervoor, dus ge kunt u al iets inbeelden. Toen ik op de trein zat had ik er eigenlijk zelfs geen flauw idee van hoe ik er eigenlijk uit zag. Onderweg van bij de dokter naar huis, kreeg ik een sms van Lena die vroeg om af te spreken, vond ik super en stemde ik dadelijk mee in. Terug thuis gekomen besloot ik een dutje te doen, ik was zo moe van de examens en dan nog eens weinig geslapen de avond ervoor. En ik lag nog geen half uur in bed of een paar mensen begonnen me te bellen… En te bellen… En te bellen… Als ik twee keer niet opneem, zal ik dat de derde keer ook niet doen, maar bepaalde mensen hebben dat duidelijk nog niet begrepen. Dus gsm uitgelegd, waardoor ik een paar oproepen van Roxanne miste, en van… Lena Om vijf uur ’s avonds word ik wakker, schrik ik omdat het zo laat was. Vlug Lena gebeld, die het gelukkig niet erg vond. Direct daarna naar Aveve vertrokken, want ik moest nog vanalles kopen voor de rattenintro van maandag. Onderweg merkte ik dat het een veel beter idee was eerst te eten en dan naar Aveve te gaan, ik voelde mij nogal flauw… Maarja, ik ben er toch geraakt, en na gemerkt te hebben dat ze nog de helft niet hadden in Aveve van wat ik nodig had (alias wou hebben) ook veilig thuis geraakt, waar ik direct ben beginnen eten. Ook snel een hangmatje en hangtunnel gemaakt voor de intro zodat ik daarvoor al min of meer klaar was. Daarna besefte ik dat mijn dag in feite al bijna om was omdat ik vroeg zou gaan slapen, want de volgende dag moest ik vroeg opstaan…

… voor een familieuitstap. Die op zich gezellig was, maar die ook een paar negatieve kanten had (zoals een vrij onaangenaam toiletbezoek, dat waarschijnlijk ook in een latere post wel eens aan bod zal komen). Thuisgekomen nog een uur afgesproken dat ik achter de ratten moest gaan maandag en wat kranten gescheurd om als bodembedekker te dienen, en daarna in slaap gevallen terwijl ik bezig was mijn computer wat op orde te steken. Zo’n familieuitstap is toch vermoeiender dan ik dacht!

Dan vandaag rond 10u opgestaan, om mijn kamer wat op te ruimen, ‘t was hier al bijna niet meer te doen weer. Dan las ik een pm op het forum van de opvang waarin Kirsten vroeg of ik niet eerder kon komen, dusja, maar eerder gegaan ook al moest ik mij wat haasten dan Dat kon nu ook geen kwaad Daar toegekomen de contractjes ingevuld en getekend (en die voor mij vergeten *zucht*) en na een babbel vertrokken. Onderweg hebben we nog een kat in het asiel binnengestoken die ze op Kirsten haar werk gevonden hadden. Thuis gekomen de intro gedaan, die gelukkig vlot verliep. Daarna wou ik er een filmpje over maken, maarja, natuurlijk moest het programma net op het einde vastlopen, dus ben ik al mijn werk kwijt Tja, buiten dat niet zoveel gedaan, maar ‘t is toch vermoeiender dan je zou verwachten hoor, zo’n (eerste) intro. Maar het introverhaal vind je (indien geinteresseerd) op rattenschatten.blog.com

Vanavond dacht ik dan “poeh, gelukkig word morgen rustiger”, maar toen ik alles even bekeek, blijkt het zeker niet rustiger te gaan worden morgen… En woensdag ook niet. Ik hoop op een rustige donderdag

Vanaf nu worden alle rattige posts overgepompt naar een tweede blog van mij: http://rattenschatten.blog.com Zo kan ik alles wat apart houden, en de niet-rattigen alsook de wel-rattigen tevreden stellen De tweede blog is nog wat in het beginstadium en aan de lay-out heb ik eigenlijk nog niets gedaan door gebrek aan tijd, maar er zijn toch al veel posts op te vinden, mede de posts van hier die ik naar daar gekopieerd heb om volledig te zijn. Enjoy!