Ochtendmonster
Verschrikkelijk, die wekker die afgaat. Bij mij speelt er dan een prachtig lied, maar ik kan niet anders dan het dan even te haten. Zeker op een zaterdagmorgen. Spijtig genoeg zit de wereld wel zo ineen dat bepaalde diensten enkel de zaterdagochtend open zijn, zoals de bank, de apotheker, de post. En natuurlijk is het altijd op zaterdag dat ik daar naartoe moet… Maar ook als ik er niet heen moet plan ik altijd om vroeger op te staan op zaterdag. Uit studiemotivatie, die tot mijn spijt ’s ochtends heel ver te zoeken is. Bijgevolg raak ik dan maar om twaalf uur ofzo uit mijn bed.
Nu de voorbije maand moest ik steeds vroeg uit mijn bed voor naar de bank te gaan. Ik was mijn bankkaart kwijtgespeeld en had een nieuwe aangevraagd, die er normaal na een week al is. Niet dus. En aangezien ik op kot zit in Brussel kan ik enkel de zaterdagochtend naar de bank trekken. 6 weken lang ben ik vroeg opgestaan om te gaan zien of mijn bankkaart er lag en kreeg ik een neen. Ik denk dat ze nog nooit in de bank zoveel kwade ochtendhumeurblikken op één maand hebben gekregen. Mijn vorige bankkaart zat mij maar smalend aan te kijken toen ik ze terug vond.. Maar Argenta, daar scheelt gewoon iets mee. Nu heb ik een storting gedaan aan een vriendin van mij, wat geld dat ik haar nog terug moest, is dat geld ook al een maand ergens aan het “zweven”. Mijn maandgeld dan was een dag te vroeg gestort, geen probleem, moest ik het niet pas vier dagen later gemerkt hebben… En nu kreeg ik deze ochtend een brief dat ik langs moet komen voor de codes voor online bankieren.
Niet deze zaterdagochtend, echt niet. Ik had mijn ouders een volmacht moeten geven!
een heel bizarre, onefficiënte manier van werken heeft. Je moet er eerst gaan zeggen hoeveel bollekes je wilt, dan krijgt je een nummerke, en dan roepen ze die nummerkes af. Nu die vrouw die daar toen helemaal alleen stond, deed dat ook. Nu zou je als je in de horeca staat toch wel genoeg verstand moeten hebben om te weten dat dat niet werkt als je alleen staat… Een lange wachtrij tot gevolg… Daarna gingen we ons ijsje dus opeten op het dak. Nuja, na even had ik geen zin meer in mijn ijsje aangezien de smaak snel verveelde, maar ‘k wilde wel mijn hoorntje nog. Ik liep dus naar de kant langs waar de Nieuwstraat loopt en hops dat laatste bolletje naar beneden gesmeten. Marie en ik natuurlijk hopen dat dat in de Nieuwstraat terecht zou komen, waar iedereen - normaal gezien he - maar vreemd zou omhoog kijken, maar spijtig genoeg konden we dat niet zien. Later zagen we dat het niet op de grond was terechtgekomen omdat er zoiets afdakachtig uitsteekt aan het gebouw van de Inno, dus was dat waarschijnlijk daarop gevallen.
Nu waren we
samen met Koen eens op weg naar Brouckère, met de tram. Die zat zoals gewoonlijk bomvol… Bij het afstappen was er een vrouw die persé wou voorsteken en heel wat mensen, inclusief Marie ruw opzij duwde. Waarna ze voor het deurgat ging stilstaan. Snugger. Marie die gaf dus een mooie stamp & snauw, Koen stapte gewoon voorbij, en ik gaf mevrouw een mooie stoot in haar boezem, want ze stond nog steeds in de weg, en dan vooral die boezem… En dan krijgen wij de kritiek dat we rustig moeten zijn. Nadat zij Marie en anderen blauwe plekken geeft omdat zij niet rustig kon zijn en al aan deze halte bezorgd was dat ze niet meer af zou kunnen stappen de halte erna ofzo? Het blijft een raadsel waarom ze zo agressief, maar ze mocht eerst eens in eigen boezem kijken. Wat ze waarschijnlijk ook heeft gedaan na die stamp. En neen, wij zijn niet zo agressief als we soms lijken.
enzoverder. Goh, dan zwaaien wij een keer en iedereen verklaart ons gek dat wij heel vriendelijk reageren, maar ‘t is de beste manier om ze af te schrikken duidelijk 
Sinds November ben ik ratteneigenaar- en gek, dus ik waarschuw u: dit is niet de enige rattige post. Het goede nieuws is dat ik ook een leven heb daarbuiten (een geluk), en dat niet elke post ratten zal betreffen 
